W prezentowanej pracy autorki chcą podkreślić związek między doświadczaniem bycia w roli matki (stres separacji, pragnienie jak najdłuższego przebywania z dzieckiem) a przeżywaniem choroby (strategie adaptacji). Przyjęta w badaniu perspektywa trzech lat dała możliwość obserwowania procesu adaptacji do zmienionego rytmu życia wynikającego z ograniczeń choroby oraz budowania zasobów istotnych w procesie leczenia w powiązaniu z wzorcami budowania więzi. Na prezentowany przypadek składa się jakościowa analiza tematyczna i kliniczny opis przypadku w kontekście dwóch powiązanych ze sobą procesów – adaptacji do macierzyństwa i radzenia sobie z chorobą nowotworową.