Wstęp:

Związki pomiędzy zaburzeniami nastroju i kreatywnością są dobrze udokumentowane. Wyższy poziom kreatywności zaobserwowano u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową oraz u ich krewnych. Dowiedziono przy tym, że korzystne dla kreatywności są nieznacznie nasilone objawy choroby lub subkliniczne cechy temperamentu afektywnego. Celem niniejszego badania była ocena temperamentu afektywnego i kreatywności w trzech grupach artystów muzyków: kompozytorów, instrumentalistów i wokalistów.

Materiał i metody:

W skład grupy badanej weszło 96 osób (55 mężczyzn i 41 kobiet) posiadających wykształcenie muzyczne i aktywnie wykonujących zawód muzyka oraz studentów kierunków muzycznych. Ze względu na wykonywany zawód muzyczny lub kierunek studiów wyszczególniono wśród nich trzy grupy: 31 kompozytorów, 32 instrumentalistów i 33 wokalistów. Do oceny temperamentu afektywnego użyto kwestionariusza TEMPS-A. Do oceny kreatywności użyto wybranych zadań z Berlińskiej Skali Inteligencji.

Wyniki:

Analizy statystyczne wykazały, że wokaliści przejawiają wyższe nasilenie temperamentu lękowego w porównaniu z pozostałymi grupami badanych. Wokaliści mają wyższe nasilenie kreatywności werbalnej w porównaniu z pozostałymi grupami, natomiast kompozytorzy – kreatywności arytmetycznej. U osób deklarujących palenie marihuany stwierdzono wyższy poziom kreatywności w porównaniu z pozostałymi badanymi.

Wnioski:

Badanie potwierdza występowanie związków pomiędzy temperamentami afektywnymi i kreatywnością. Wyniki wskazują także, że kreatywność nie jest pojęciem jednolitym, a jej poziom w poszczególnych dziedzinach może się różnić w zależności od dyscypliny twórczej.