Cel

Celem niniejszej pracy jest przedstawienie definicji oraz zarysu historycznego diety ketogenicznej, ze szczególnym uwzględnieniem jej zastosowania w leczeniu padaczki oraz wybranych zaburzeń neuropsychiatrycznych takich jak depresja, schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Alzheimera, zaburzenia odżywiania oraz zaburzenia ze spektrum autyzmu.

Przegląd literatury

Dieta ketogeniczna, pierwotnie stosowana jako metoda leczenia padaczki lekoopornej, zyskuje obecnie coraz szersze zainteresowanie jako potencjalna forma terapii wspomagającej w różnorodnych zaburzeniach psychicznych. Postępy w badaniach nad fizjologią ketonów umożliwiły dokładniejsze zrozumienie ich mechanizmów działania, zarówno na poziomie komórkowym, jak i systemowym. Równolegle rozwijająca się dziedzina psychiatrii metabolicznej wskazuje na istnienie wspólnych mechanizmów patofizjologicznych leżących u podstaw zaburzeń metabolicznych i psychicznych, co stwarza podstawy do integracji terapii metabolicznych w leczeniu psychiatrycznym.

Wyniki

Zgromadzone dotychczas dane sugerują, iż dieta ketogeniczna może stanowić istotne uzupełnienie leczenia farmakologicznego i psychoterapeutycznego w wybranych zaburzeniach psychicznych. Rozwój psychiatrii metabolicznej wskazuje na potrzebę dalszych, interdyscyplinarnych badań nad skutecznością i bezpieczeństwem interwencji ketogenicznych w kontekście terapii neuropsychiatrycznych.