Topinambur (Helianthus tuberosus L.), zwany również słonecznikiem bulwiastym, jest rośliną pochodzącą z Ameryki Północnej, skąd przywieziony został do Europy w XVII w. Od wieków hodowany był dla jadalnych bulw i ze względu na swoje właściwości lecznicze.Celem artykułu jest przedstawienie właściwości medycznych oraz zastosowania topinamburu w diecie pacjenta. Na zwierzętach przeprowadzono wiele badań, mających na celu określenie medycznych właściwości topinamburu. W ten sposób wykazano, że topinambur ma właściwości obniżające poziom glukozy, cholesterolu całkowitego oraz triglicerydów w osoczu. Uważa się, że za te efekty odpowiada duża ilość inuliny, zawarta w bulwach. Działanie inuliny na organizm ludzki zostało oceniane w wielu badaniach klinicznych. Uważa się, że inulina ma właściwości prebiotyczne, obniżając stężenie glukozy we krwi oraz powodując spadek pH w jelicie, co zwiększa biodostępność wapnia. Dodatkowo ma pozytywny wpływ na profil lipidowy osocza oraz działa immunomodulująco przez wpływ na tkankę limfatyczną przewodu pokarmowego. W związku ze swoimi właściwościami może być wykorzystana w diecie osób chorujących na cukrzycę typu 2 oraz otyłych. W ostatnich latach odkryto również kolejne zastosowanie topinamburu. Okazało się, że wydzielina z jego bulwy działa cytotoksycznie wobec komórek raka sutka.