Streszczenie
3/2009
vol. 17
Wartość metody fotodynamicznej w leczeniu chorób sromu
Gin Prakt 2009; 3: 7-11
Data publikacji online: 2009/08/28
Wzajemne oddziaływanie światła i wzbudzonych przez nie związków chemicznych jest istotą fotodynamicznej metody terapii (photodynamic therapy – PDT). W celu uzyskania fluorescencji do tkanki należy doprowadzić energię w postaci światła o długości fali odpowiadającej pasmu pochłaniania fotosensybilizatora. Fotouczulaczem stosowanym w diagnostyce i leczeniu chorób sromu jest kwas 5-aminolewulinowy (ALA) – prekursor w syntezie protoporfiryny IX. Pomimo wielu trudności natury dozymetrycznej, mając wiele zalet, PDT cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Budzi duże nadzieje, gdyż wydaje się być skuteczna w leczeniu chorób sromu, zwłaszcza liszaja twardzinowego, wulwodynii, dysplazji nabłonka sromu i kłykcin kończystych.
Słowa kluczowe
terapia fotodynamiczna, choroby sromu
Zintergrowane z