W pracy przedstawiono udział lekarzy wielkopolskich w organizacji opieki nad chorymi i w prowadzeniu badań naukowych związanych z reumatologią na początku lat 30. XX w. Najważniejszym wydarzeniem stał się wówczas I Polski Zjazd w Sprawie Badania i Zwalczania Reumatyzmu (Inowrocław, 1930 r.). W jego przeprowadzeniu uczestniczyło wielu przedstawicieli Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego i lekarzy z całej Wielkopolski. Pamiętnik Zjazdu opublikowano w Nowinach Lekarskich wydawanych w Poznaniu. Ubezpieczalnia Krajowa w Poznaniu ufundowała dla chorych na reumatyzm ”gmach leczniczy” w Inowrocławiu (1930 r.). Szczególne zasługi w tworzeniu wielkopolskiej reumatologii należy przypisać prof. Franciszkowi Raszei, który utworzył wraz z prof. Wincentym Jezierskim pierwszą w Poznaniu i jedną z 3 działających wówczas w kraju poradnię reumatologiczną. F. Raszeja był jednym z członków założycieli Polskiego Towarzystwa do Walki z Reumatyzmem, a później jego wiceprezesem i delegatem do Międzynarodowej Ligi do Walki z Reumatyzmem (ILAR). Jego prace naukowe, dotyczące aspektów patogenetycznych, klinicznych i terapeutycznych chorób reumatycznych, były niezwykle nowatorskie. Franciszka Raszeję należy uznać za pioniera wielkopolskiej reumatologii.