Wstęp. Ból neuropatyczny stanowi poważny problem w medycynie, przede wszystkim ze względu na znaczny stopień natężenia oraz oporność na tradycyjne leczenie; co wpływa na funkcjonowanie fizyczne, psychiczne oraz psychospołeczne człowieka i tworzy jego jakość życia.

Cel. Celem badań było poznanie związku między czynnikami demograficzno-społecznymi a natężeniem bólu, jakością życia oraz jej składowymi wśród chorych z bólem neuropatycznym oraz z przewlekłym bólem kręgosłupa, objętych opieką stacjonarną.

Materiał i metody. Badaniem objęto 160 chorych z bólem przewlekłym, obojga płci, w przedziale wiekowym 25–85 lat. Z pośród badanych osób wyodrębniono dwie grupy. Pierwszą grupę BN (n = 100) stanowili chorzy z zespołami bólowymi, takimi jak: neuralgia nerwów czaszkowych, neuropatie obwodowe, wieloobjawowe zespoły bólu miejscowego. Do drugiej grupy badawczej (PBK), zakwalifikowano 60 pacjentów z przewlekłym bólem kręgosłupa. Do oceny natężenia bólu zastosowano skalę numeryczną (NRS), skalę słowną (VRS). Ocenę stanu emocjonalnego weryfikowano, za pomocą skali HADS-M. Natomiast, jakość życia oraz jej poszczególne domeny oceniano z użyciem skali WHOQOL-BREF oraz skali AIS.

Wyniki. Analiza zebranego materiału własnego, potwierdziła wpływ czynników demograficzno-społecznych na natężenie bólu przewlekłego, ogólną percepcję zdrowia, jakość życia i jej poszczególne wymiary, w obu badanych grupach.

Wnioski. Badania własne potwierdzają równorzędność czynników demograficzno-społecznych w modulacji poziomu bólu oraz jakości życia.