Cel pracy: Udar mózgu jest jednym z najczęstszych powodów niepełnosprawności fizycznej. Znaczna część osób, które przebyły udar, pozostaje w pewnym stopniu niesprawna mimo prowadzonej rehabilitacji. Częściowo wynika to z przeszkód natury fizycznej, jednak w niektórych przypadkach może mieć to związek z obniżeniem motywacji do rehabilitacji, a przez to zmniejszeniem odnoszonych dzięki niej korzyści i obniżeniem późniejszej sprawności oraz jakości życia chorych. Dlatego też autorzy pracy postanowili dokonać przeglądu czynników mogących wpływać na obniżenie motywacji do rehabilitacji u osób po udarze mózgu.

Materiał i metody: W celu określenia czynników mogących wpływać na motywację do rehabilitacji u osób po udarze mózgu autorzy niniejszej pracy dokonali przeglądu dostępnej literatury dotyczącej tego tematu.

Wyniki: Mimo niewielkiej liczby publikacji obejmujących tematykę czynników wpływających na motywację do rehabilitacji po udarze mózgu wynika z nich, że zarówno czynniki emocjonalne, poznawcze, jak i społeczne mogą mieć znaczenie dla motywacji do rehabilitacji, co może się przekładać również na jej rezultaty.

Wnioski: Poziom sprawności ruchowej osób, które przebyły udar mózgu zależy od wielu czynników. Można i należy zaliczać do nich motywację do rehabilitacji, która jest jednak często pomijana zarówno w badaniach naukowych, jak i w praktyce klinicznej. Jak wynika z przeprowadzonego przeglądu literatury, na motywację do rehabilitacji może mieć wpływ występowanie depresji poudarowej oraz lęku, brak lub nadmierne wsparcie społeczne, brak świadomości choroby oraz dysfunkcje poznawcze.