Diagnoza choroby przewlekłej zmienia funkcjonowanie człowieka w każdej płaszczyźnie życia. Dotyczy to zwłaszcza choroby nowotworowej, kiedy sama choroba i towarzyszące jej dolegliwości wpływają na dotychczasowe życie człowieka. Wydaje się, że zmiany te następują głównie w czterech płaszczyznach funkcjonowania człowieka: somatycznej, społecznej, emocjonalnej i duchowej, powodując konieczność poszukiwania nowych rozwiązań i zachowań. Trzeba podkreślić, że choroba oddziałuje zarówno na osobę nią dotkniętą, jak i na osoby z najbliższego otoczenia. Niezaprzeczalnie sytuacja choroby i następujących zmian w życiu powoduje, że poszukuje się w tym okresie szczególnego wsparcia i pomocy. Mówi się wtedy o poszukiwaniu określonej „sieci wsparcia”: najbliższej rodziny, znajomych lub profesjonalistów, gdy pomoc najbliższych okazuje się niewystarczająca. Otrzymywane wsparcie może być różnego rodzaju ze względu na jego treść. Wśród najważniejszych rodzajów wsparcia społecznego w chorobie nowotworowej szczególnego znaczenia nabierają wsparcie emocjonalne i wartościujące, pozwalające choremu na zachowanie poczucia własnej wartości, dodające sił do samodzielnego i konstruktywnego radzenia sobie z chorobą. Ważnym elementem wsparcia społecznego w chorobie nowotworowej jest również szeroko rozumiana psychoedukacja na temat samej choroby, jej leczenia i ewentualnych objawów towarzyszących. To także pomoc osobie chorej w odnajdywaniu wewnętrznych osobistych zasobów, tak aby umiała ona w późniejszych sytuacjach wykorzystać indywidualne możliwości radzenia sobie.