Choroby układu krążenia mają wieloczynnikową etiologię, rozwijają się przede wszystkim w związku z rozwojem cywilizacyjnym, a szczególnie
w związku z prowadzonym stylem życia, charakterystycznym dla krajów wysokorozwiniętych. Za podstawę zależności czynników
psychologicznych w etiologii i leczeniu chorób serca uznaje się mechanizmy patofizjologiczne. Obok tradycyjnych czynników ryzyka wskazuje
się także na niebagatelną wagę czynników psychospołecznych, do których należy wzór zachowania A (WZA). Polega on na zaangażowaniu
jednostki w permanentną walkę o osiągnięcie jak największej liczby celów — w jak najkrótszym czasie. Powoduje to pozostawanie
jednostki w stanie podwyższonego napięcia i utrwalenia się wzorów reagowania psychofizycznego typowego dla reakcji alarmowej. Osoby
o typie zachowania A ze stresem radzą sobie w sposób nieadaptacyjny, stosując używki, co staje się dodatkowym, behawioralnym
czynnikiem ryzyka miażdżycy i rozwoju chorób z nią związanych, w tym właśnie chorób układu krążenia.
Celem pracy było przedstawienie wpływu wzoru zachowania A na powstawanie chorób układu krążenia.
Problemy Pielęgniarstwa 2013; 21 (1): 123–127