Celem pracy jest ustalenie częstości występowania zaburzeń miesiączkowania u kobiet czynnie uprawiających sport oraz opisanie ich jakościowego charakteru.
Materiał i metody: Badaniem o charakterze ankietowym objęto grupę 150 kobiet w wieku 18–35 lat. Grupę badaną stanowiły respondentki czynnie uprawiające sport, kontrolną – kobiety uprawiające sport okazjonalnie lub wcale. Narzędziem badawczym był samodzielnie przygotowany kwestionariusz „Sport i życie płciowe“. Analizy statystycznej dokonano w oparciu o model regresji wielokrotnej i test chi2 w programie komputerowym Statistica 6.0.
Wyniki: Kobiety czynnie uprawiające dyscypliny sportowe częściej miewają nieregularne miesiączki (50 proc.) w porównaniu z grupą kontrolną (20 proc.). Blisko 82 proc. sportsmenek uważa, iż zaburzenia te były związane z rozpoczęciem intensywnych treningów sportowych. Jedna na dziesięć sportsmenek zgłasza plamienia międzymiesiączkowe, a ponad 1/3 twierdzi, że miesiączka nie występowała u nich przez dłuższy okres.
Wnioski: Zbyt intensywne treningi sportowe mogą zaburzać homeostazę hormonalną i prowadzić do dysregulacji cykli miesięcznych. Kobiety czynnie uprawiające sport powinny być poinformowane o możliwych konsekwencjach nadmiernego wysiłku fizycznego.