Przemoc domowa jest przykładem problemu interdyscyplinarnego, angażującego specjalistów z zakresu nauk społecznych, nauk prawnych oraz nauk medycznych. Owa interdyscyplinarność dotyczy zarówno refleksji teoretycznej, jak i działań praktycznych mających na celu przeciwdziałanie zjawisku przemocy w rodzinie. Powszechne jest przekonanie o konieczności budowy systemowych rozwiązań zapewniających przepływ informacji i współdziałanie przedstawicieli różnych instytucji: policji, pomocy społecznej, oświaty i ochrony zdrowia, które zwiększy skuteczność działań profilaktyczno-naprawczych. W artykule omówiono zadania stojące przed personelem medycznym, zwłaszcza przed pielęgniarkami i położnymi środowiskowymi, chirurgicznymi, pediatrycznymi oraz ratunkowymi, gdyż to właśnie one najczęściej spotykają się w swojej pracy z ofiarami przemocy domowej. Wśród potencjalnych działań podejmowanych przez pielęgniarki można wymienić profilaktykę przemocy, interwencję i opiekę oraz wsparcie informacyjne i emocjonalne ofiar. Ponadto artykuł zawiera założenia i cele nowelizacji Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie z 2010 roku oraz opis barier utrudniających funkcjonowanie systemu wsparcia rodzin dotkniętych przemocą.