Nanomateriały metaliczne budzą duże zainteresowanie z uwagi na fakt, że w porównaniu z materiałami tradycyjnymi (polikrystalicznymi) mają interesujące, nowe właściwości. Wykazano m.in., że nano- materiały magnetyczne mogą znaleźć szerokie zastosowanie w naukach biologicznych i medycznych. Przykładem takich materiałów są superparamagnetyczne nanocząstki żelaza, wielkości ok. 10 nm umieszczone w ośrodku ciekłym i nazywane cieczami ferromagnetycznymi. W materiałach tych makroskopowa struktura domenowa staje się jednodomenową. Dotychczas opracowano wiele nanomateriałów metalicznych i tlenków magnetycznych z nanostrukturą. Nanocząstki magnetyczne z uwagi na dużą powierzchnię właściwą i możliwość oddziaływania z różnymi tkankami znajdują szerokie zastosowania m.in. w detekcji i analizie biocząsteczek, docelowym transporcie leków, poprawie kontrastu przy badaniach metodą rezonansu magnetycznego i hipertermii.
Szerokie zastosowanie medyczne magnetycznych nanocząstek jest związane z efektem generowania ciepła. W każdym cyklu procesu magnesowania jakiegokolwiek materiału magnetycznego powstają straty energii, które są proporcjonalne do powierzchni pętli histerezy. Dlatego, jeżeli nanocząstki magnetyczne są umiejscowione w określonym miejscu (obszarze) ciała, np. zmienionym nowotworowo, to w obecności zewnętrznego pola magnetycznego można uzyskać tam efekt cieplny. To proste zjawisko fizyczne znalazło zastosowanie w bezpośrednim niszczeniu komórek nowotworowych. Dodatkowo wzrost temperatury obszaru ciała chorego zwiększa efektywność zastosowanej chemioterapii lub radioterapii. W pracy zaprezentowano przegląd stosowania superparamagnetycznych cząsteczek metali/stopów w terapii nowotworowej.