Ciąża powikłana hipotrofią płodu jest ciążą wysokiego ryzyka. Opóźnione wewnątrzmaciczne wzrastanie płodu prowadzi do narażenia na liczne powikłania w okresie okołoporodowym, a także wiąże się z niekorzystnymi implikacjami dla dalszego rozwoju psychofizycznego dziecka. Częstość występowania hipotrofii wynosi w Europie ok. 6% wszystkich ciąż. Noworodki dotknięte wewnątrzmacicznym opóźnieniem wzrastania wykazują 6-8-krotnie zwiększoną umieralność okołoporodową. Niedotlenienie płodów dotyczy 50% ciąż z hipotrofią. Ocena prawidłowego wzrastania płodu oraz rozpoznanie jego zaburzeń są więc bardzo istotnymi elementami opieki nad ciężarnymi. Ostatnio obserwuje się szybki postęp w rozwoju metod intensywnego nadzoru nad płodem w czasie ciąży i podczas porodu. Obecnie zasadniczą rolę w ocenie płodu odgrywają metody biofizyczne, a w mniejszym stopniu biochemiczne. Niektórzy autorzy podkreślają potrzebę łączenia wszystkich możliwych metod podczas oceny stanu płodu.

Do metod stosowanych w nadzorze nad płodem wykorzystuje się m.in.:

• ocenę aktywności płodu przez ciężarną,

• badania biometryczne z wykorzystaniem ultrasonografii (USG),

• ocenę ilości płynu owodniowego w USG,

• profil biofizyczny - łączna ocena dobrostanu płodu w kardiotokografii (KTG) i USG,

• dopplerowską ocenę przepływów naczyniowych,

• ocenę równowagi kwasowo-zasadowej.