Cukrzyca typu 1 to najczęstsza postać cukrzycy u dzieci i młodzieży, której istotę stanowi autoimmunizacyjna destrukcja komórek beta wysp trzustkowych. Niejednokrotnie u dzieci z cukrzycą typu 1 obserwuje się współwystępowanie innych jednostek chorobowych ze spektrum autoagresji, najczęściej chorób tarczycy pod postacią limfocytarnego zapalenia oraz celiakii. Przedstawiamy przypadek pacjentki, u której stwierdzono koincydencję cukrzycy z innymi rzadziej występującymi chorobami autoimmunizacyjnymi:  z chorobą Gravesa- Basedowa, miastenią gravis, bielactwem i niedoborem IgA. Wymienione jednostki chorobowe znacząco utrudniły zarówno diabetologiczne, jak i endokrynologiczne prowadzenie pacjentki oraz wpłynęły negatywnie na jakość jej życia. Całość obrazu klinicznego pozwala na rozpoznanie jednej z postaci autoimmunologicznych zespołów niedoczynności wielogruczołowej – zespołu APS-3, co wiąże się ze stale występującym wysokim ryzykiem rozwoju kolejnej choroby autoimmunizacyjnej.