Wstęp. Współczesny świat urządzeń elektronicznych proponuje dzieciom i młodzieży różnorodne formy spędzania wolnego czasu, ograniczając tym samym naturalną potrzebę ruchu, konieczną do prawidłowego rozwoju psychomotorycznego. Sedenteryjny tryb życia sprzyja zwiększaniu masy ciała, a tym samym rozwojowi nieprawidłowości postawy ciała. Celem pracy była ocena postawy ciała, form spędzania wolnego czasu, a także ilości godzin spędzanych z użyciem urządzeń elektronicznych u dzieci z otyłością. Materiał i metody. Badaniom poddano 51 dzieci z otyłością (BMI powyżej 95 centyla) – grupa A oraz 69 dzieci z prawidłowym ciężarem ciała w wieku 9–13 lat (10,98 ± 1,29) – grupa B. Postawę ciała oceniono skoliometrem, inklinometrem cyfrowym i pionem, obliczono współczynnik Hump, przyjmując za normy rekomendacje SOSORT. Obliczono czas spędzany przed urządzeniami elektronicznymi na podstawie kwestionariusza ankiety. Wyniki. Dzieci z otyłością mają więcej stwierdzanych wad postawy ciała w płaszczyźnie strzałkowej aniżeli dzieci z prawidłowym z-score (p<0,001). 46,8% badanych ma nieprawidłową głębokość obu krzywizn kręgosłupa. W grupie kontrolnej najwięcej odchyleń zauważono w ocenie ATR (kąt rotacji tułowia) na poziomie odcinka lędźwiowego (p<0,05), w grupie A natomiast na poziomie odcinka piersiowego (40,42% vs. 23,07%). Obie grupy badanych korzystały przynajmniej 3 dni w tygodniu z urządzeń elektronicznych (p>0,05). Dzieci otyłe częściej korzystały z urządzeń mobilnych, dzieci z prawidłowym ciężarem ciała z urządzeń stacjonarnych. Wnioski. Zdecydowanie więcej nieprawidłowości postawy ciała odnotowuje się w grupie dzieci otyłych. Dzieci bez względu na masę ciała korzystają z urządzeń elektronicznych. Warto rozszerzyć działania edukacyjne o programy poprawiające jakość postawy poprzez codzienne przebudowywanie nieprawidłowych wzorców.