Wstęp. Jednym z najważniejszych czynników powodujących choroby cywilizacyjne jest zmniejszona aktywność ruchowa, siedzący tryb
życia oraz niekorzystne zachowania żywieniowe. Wśród młodzieży szkolnej rosnącym problemem zdrowotnym, będącym konsekwencją
małej aktywności fizycznej, są nadwaga i otyłość, które dotyczą 2,5-12% populacji w Polsce. Regularny wysiłek fizyczny o odpowiedniej
intensywności, częstotliwości i czasie trwania jest uważany za istotny czynnik w profilaktyce otyłości.

Cel pracy. Poznanie aktywności fizycznej i zachowań żywieniowych oraz związku między nimi wśród dzieci i młodzieży powiatu ciechanowskiego.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego, techniką ankietowania wśród 899 uczniów wybranych
szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych w mieście i na wsi. Uzyskane wyniki badania ankietowego poddano analizie
statystycznej oraz statystycznej weryfikacji hipotez.

Wyniki. W badaniu wzięło udział 457 chłopców i 442 dziewczęta. Uzyskane wyniki wskazują, że 28% badanych prezentowało przeciętny
poziom aktywności fizycznej, 22% zadowalający, 20% niski, a 16% niezadowalający. Najmniejszy odsetek (14%) charakteryzował wysoki
poziom aktywności. Wśród respondentów 50% prezentowało przeciętne zachowania żywieniowe, aż 30% niskie i 9% niezadowalające.
Zadowalające zachowania stwierdzono u 10% badanych, a wysoki poziom zachowań żywieniowych dotyczył tylko 1% ankietowanych.
Istnieje istotny statystycznie związek (p < 0,05) między poziomem zachowań żywieniowych a poziomem aktywności fizycznej. Związek
ten jest najsilniejszy w podgrupie osób otyłych i zagrożonych otyłością. Nie ma istotnych statystycznie różnic między poziomem zachowań
żywieniowych i aktywności fizycznej w grupie otyłych i zagrożonych otyłością a tymi z prawidłową masą ciała i szczupłymi.

Wnioski. Istnieje potrzeba uświadamiania dzieci i młodzieży o wpływie korzystnych zachowań żywieniowych i aktywności fizycznej na
zdrowie. Konieczne są również działania zachęcające dzieci i młodzież do uprawiania sportu i aktywnego spędzania wolnego czasu.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (2): 176-183