Wstęp. Obserwowany na świecie wzrost średniej długości życia jest jedną z przyczyn starzenia się populacji. Aktywność fizyczna jest jednym z wyznaczników zdrowego stylu życia. Aktywność ruchowa po 65. roku życia daje możliwości utrzymania wydolności fizycznej na dużo wyższym poziomie niż u osób nieaktywnych.

Cel. Celem badania była ocena aktywności fizycznej osób starszych mieszkających w polskich i angielskich domach opieki.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono w lutym i marcu 2013 roku. Materiał badawczy stanowiło 59 osób, 29 badanych to mieszkańcy „Antokolu” Care Home w Chislehurst, a 30 badanych to pensjonariusze Domu Pomocy Społecznej im. L. A. Helclów w Krakowie. Większość badanych stanowiły kobiety. Wiek badanych to 56–96 lat. Metodą zastosowaną w badaniu był sondaż diagnostyczny, a narzędziem badawczym kwestionariusz ankiety własnego autorstwa. Wykorzystano również skalę oceny zależności od opieki — CDS i skalę Barthel.

Wyniki i wnioski. Zdecydowana większość badanych oceniła swój tryb życia, jaki prowadziła w przeszłości, jako aktywny. W obu grupach najczęstszą odpowiedzią na temat aktualnej sprawności fizycznej było określenie umiarkowanej sprawności fizycznej. Niski poziom zależności od opieki według skali CDS uzyskało aż 76,3% badanych, a większość osób — 61% umieszczona została zgodnie ze skalą Barthel w grupie I. Stwierdzić można, że w grupie angielskich badanych tryb życia, ocena sprawności były istotnie związane z wynikami skal CDS i Barthel. Im bardziej aktywny w przeszłości tryb życia i wyższa subiektywna ocena sprawności angielskich pensjonariuszy, tym korzystniejsze wyniki skal CDS i Bartel. W grupie polskich pensjonariuszy takiej zależności nie stwierdzono.

Problemy Pielęgniarstwa 2014; 22 (4): 511–516