Cel pracy

Analiza opinii sądowo-lekarskich sporządzonych w Zakładzie Medycyny Sądowej Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie w zakresie położnictwa w latach 2010–2016 pod kątem oceny, jak zmieniała się na przestrzeni lat liczba wnoszonych spraw o błąd medyczny, w jakich sytuacjach pacjentki podejrzewają popełnienie błędu medycznego oraz jakie są najczęstsze błędy medyczne w zakresie położnictwa.

Materiał i metody

Opinie podzielono na dwie grupy. W pierwszej postępowanie lekarskie było prawidłowe, a w drugiej stwierdzono popełnienie błędu medycznego. Błędy medyczne sklasyfikowano jako diagnostyczno-terapeutyczne, techniczne i organizacyjne. Za skutki popełnionych błędów medycznych uznano zgon, uszczerbek na zdrowiu, narażenie na zgon i narażenie na uszczerbek na zdrowiu, rozpatrując je osobno dla położnic oraz płodów i noworodków (w pierwszych dobach życia).

Wyniki

Przeanalizowano 73 opinie sądowo-lekarskie. W 25 przypadkach stwierdzono zaistnienie błędu medycznego. Wyszczególniono najczęściej powtarzające się sytuacje, w których doszło do popełnienia błędu medycznego oraz w których podejrzenie błędu okazało się nieuzasadnione. Stwierdzono 17 błędów diagnostyczno-terapeutycznych, 7 organizacyjnych i 4 techniczne. W sprawach, w których stwierdzono błąd medyczny, doszło ogółem do 15 zgonów, a w sprawach bez znamion błędu lekarskiego – łącznie 31 zgonów.

Wnioski

W 66% analizowanych opinii nie stwierdzono błędu medycznego. W większości tych przypadków wystąpiło niepowodzenie terapeutyczne, m.in. krwotok okołoporodowy, ciasne owinięcie szyi płodu pępowiną, poród przedwczesny, powikłania septyczne. W kilku przypadkach stwierdzono brak współpracy położnic. Najczęściej popełnianym błędem medycznym było zaniechanie bądź opóźnienie wykonania cięcia cesarskiego mimo istniejących wskazań (pilnych lub nagłych). Na drugim miejscu uplasowała się nieprawidłowa interpretacja zapisu KTG.