Wstęp: Zapewnienie komfortu w opiece pielęgniarskiej nad pacjentem z chorobą oparzeniową jest trudnym zadaniem. Opiekę pielęgniarską, w której komfort pacjenta stanowi fundamentalne znaczenie, wprowadziła Katharine Kolcaba.

Cel pracy: Ocena poziomu komfortu pacjentów leczonych z powodu oparzeń z uwzględnieniem wybranych uwarunkowań tego stanu.

Materiał i metody: Badaniem objęto 100 pacjentów hospitalizowanych na dwóch oddziałach szpitalnych we Wschodnim Centrum Leczenia Oparzeń w Łęcznej. Badania prowadzono w okresie od marca do czerwca 2015 r.

W badaniu wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego i analizy dokumentacji medycznej. Badania przeprowadzono przy użyciu narzędzia badawczego General Comfort Questionnaire (GCQ), opracowanego przez Kolcabę. Dane o czynnikach społeczno-demograficznych, klinicznych oraz pielęgnacyjnych pozyskano z dokumentacji pacjenta.

Wyniki: Wyniki badań komfortu skalą GCQ w grupie pacjentów z oparzeniami pokazują, że najniżej został oceniony aspekt fizyczny – 2,58 pkt (64,4%), a najwyżej aspekt środowiskowy – 3,14 pkt (78,5%). Powierzchnia oparzenia ciała badanych koreluje istotnie statystycznie z trzema wymiarami komfortu GCQ: fizyczny (p < 0,001), psychoduchowy i społeczny (p < 0,05). Poszczególne kategorie opieki pielęgniarskiej (I, II, III) pozostają w istotnym statystycznie związku z poczuciem komfortu w badanej grupie (p < 0,001).

Wnioski: Im wyższy procent oparzonej powierzchni ciała, tym mniejszy komfort odczuwali badani w trzech wymiarach wchodzących w skład narzędzia GCQ (psychoduchowy, społeczny i fizyczny). Pacjenci z II i III stopniem oparzeń istotnie różnią się w zakresie odczuwania komfortu w wymiarze fizycznym.