Streszczenie
Analiza systematycznej aktywności fizycznej i jakości życia osób ze stomią jelitową
- Zakład Pielęgniarstwa Chirurgicznego, Instytut Pielęgniarstwa i Położnictwa, Gdański Uniwersytet Medyczny, Gdańsk
Cel pracy
Analiza wpływu systematycznej aktywności fizycznej na poziom i jakość życia osób ze stomią jelitową.
Materiał i metody
Przebadano 80 osób z wyłonioną stomią jelitową zrzeszonych w Pomorskim Stowarzyszeniu Stomijnym. Do oceny jakości życia wykorzystano skróconą wersję ankiety oceniającej jakość życia (The World Health Organization Quality Of Life – WHOQOL-BREF). Ocenę aktywności fizycznej prowadzono na podstawie Międzynarodowego kwestionariusza aktywności fizycznej (IPAQ) w wersji polskiej. W celu zebrania danych społeczno-demograficznych wykorzystano autorski kwestionariusz ankiety. Do analizy statystycznej wykorzystano pakiet statystyczny IBM SPSS 23. W obliczeniach jako poziom istotności przyjęto p < 0,005.
Wyniki
Po wyłonieniu stomii prawie połowa badanych (47%) kontynuowała aktywność fizyczną mniej intensywnie niż przed jej wytworzeniem, 38% w ogóle nie wykonywało dawnych aktywności fizycznych, a tylko 15% osób odpowiedziało, że są aktywne w takim samym stopniu. Na podstawie uzyskanych wyników aktywność fizyczna badanych została oceniona jako dostateczna, a jakość życia ankietowani określali najczęściej jako średnią. Zebrane dane wykazały, że osoby, które nie były aktywne zawodowo, nie były wystarczająco aktywne fizycznie (p = 0,021). Badania nie wykazały istotnego związku między poziomem aktywności fizycznej a jakością życia.
Wnioski
Aktywność fizyczna jest znacząco warunkowana aktywnością zawodową. Czynniki społeczno-demograficzne nie różnicują poziomu aktywności fizycznej osób z przetoką jelitową. Aktywność fizyczna nie wpływa istotnie na jakość ich życia.
Słowa kluczowe
aktywność fizyczna, jakość życia, stomia jelitowa
Dostępne w
Zintergrowane z