Wstęp. Pielęgniarstwo stało się w ostatnich latach dość mobilnym zawodem. Migracji pielęgniarek sprzyja swoboda przemieszczania się w krajach Unii Europejskiej, uznawanie ich kwalifikacji zawodowych oraz wciąż chłonny dla tego zawodu rynek pracy w krajach wysokorozwiniętych. Migracje pielęgniarek mogą być czynnikiem zarówno pozytywnie, jak i negatywnie modyfikującym sytuację w polskim sektorze ochrony zdrowia.

Cel pracy. Analiza motywów podjęcia decyzji o migracji oraz analiza początkowej i obecnej sytuacji polskich pielęgniarek pracujących w zawodzie poza granicami Polski.

Materiał i metody. Badanie przeprowadzono w latach 2012–2013, wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego. Posłużono się kwestionariuszem ankiety własnej konstrukcji. Do badania zakwalifikowano 25 pielęgniarek pracujących we Włoszech, 19 w Norwegii i 7 w Wielkiej Brytanii. Wszystkie badane były kobietami, średnia wieku wynosiła 40,8 lat. Za granicą pracowały średnio 6,4 roku.

Wyniki i wnioski. Najważniejszymi motywami podjęcia decyzji o migracji, niezależnie od kraju obecnego pobytu, były kwestia materialna oraz lepsze warunki pracy. Prawie wszystkie badane (97,8%) były ogólnie zadowolone z pracy za granicą i zdecydowana większość (86%) ponownie zdecydowałaby się na migrację. Ponad połowa badanych (60%) nie planuje migracji powrotnej.

Problemy Pielęgniarstwa 2014; 22 (2): 130–135