eISSN: 1644-4116
ISSN: 1429-8538
Psychoonkologia
Bieżący numer Archiwum Artykuły zaakceptowane O czasopiśmie Bazy indeksacyjne Prenumerata Kontakt Zasady publikacji prac
NOWOŚĆ
Portal dla onkologów!
www.eonkologia.pl
4/2014
vol. 18
 
Poleć ten artykuł:
Udostępnij:
więcej
 
 
streszczenie artykułu:
Artykuł specjalny

Komunikacja medyczna w onkologii dziecięcej. Przekazywanie informacji o rozpoznaniu choroby nowotworowej

Aldona Katarzyna Jankowska

Psychoonkologia 2014, 4: 123–127
Data publikacji online: 2015/03/05
Pełna treść artykułu
Pobierz cytowanie
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 
Przekazywanie niepomyślnych wiadomości jest we wszystkich specjalnościach medycznych jednym z najtrudniejszych zadań lekarza. Właściwe przekazanie niepomyślnych wiadomości wymaga od lekarza empatii i kompetencji komunikacyjnych. Odpowiednie informowanie o rozpoznaniu w onkologii dziecięcej jest szczególnie trudnym zadaniem lekarza i często bywa wyczerpującym emocjonalnie doświadczeniem. W pracy przedstawiono protokół EMPATIA stworzony na podstawie analizy piśmiennictwa, doświadczeń Kliniki Pediatrii, Hematologii i Onkologii CM UMK oraz rozmów z pacjentami w wersji przeznaczonej dla potrzeb onkologii dziecięcej.

Delivering bad news is one of the most difficult tasks faced by physicians in any medical field. To deliver bad news right, the doctor needs to have empathy and communication competence. The right diagnosis disclosure in pediatric oncology is a particularly difficult task for the doctor and it is often an emotionally exhausting experience. The paper presents EMPATHY, a protocol adapted for pediatric oncology purposes, developed on the basis of a review of the literature, the experience of the Pediatrics, Hematology and Oncology Clinic of the Nicolaus Copernicus University in Torun, and conversations with patients.
słowa kluczowe:

przekazywanie niepomyślnych wiadomości, onkohematologia dziecięca, komunikacja w opiece medycznej, komunikacja lekarz–pacjent

referencje:
Fang F, Fall K, Mittelman M i wsp. Suicide and cardiovascular death after a cancer diagnosis. N Engl J Med 2012; 366: 1310-1318. 
Buckman R. Breaking bad news: a guide for health care proffesionals. Johns Hopkins University Press, Baltimore 1992: 15. 
Fallowfield L, Lipkin M, Hall A. Teaching senior oncologists communication skills: results from phase I of a comprehensive longitudinal program in the United Kingdom. J Clin Oncol 1998; 16: 1961-1968. 
Maynard DW. On “realization” in everyday life: the forecasting of bad news as a social relation. Am Sociol Rev 1996; 61: 109-131. 
Ford S, Fallowfield L, Lewis S. Doctor-patient interactions in oncology. Soc Sci Med 1996; 42: 1511-1519. 
Butow PN, Dunn SM, Tattersall MH. Communication with cancer patients: does it matter? J Palliat Care 1995; 11: 34-38. 
Sardell AN, Trierweiler SJ. Disclosing the cancer diagnosis. Procedures that influence patient hopefulness. Cancer 1993; 72: 3355-3365. 
Roberts CS, Cox CE, Reintgen DS, Baile WF, Gibertini M. Influence of physician communication on newly diagnosed breast cancer patients’ psychologic adjustment and decision-making. Cancer 1994; 74: 336-341. 
Samardakiewicz M, Kowalczyk JR. Model informowania o rozpoznaniu choroby nowotworowej. Próba ujednolicenia podejścia. Ped Pol 2002; 3: 191-195.
© 2019 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe