Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii

Streszczenie

3/2016 vol. 66
Artykuł oryginalny

Badanie profilu laboratoryjnego u pacjentów po zatruciu fosforkiem glinu w południowo-zachodnim Iranie w latach 2010–2015

  1. Department of Forensic Medicine and Toxicology and Social Determinant of Health Research Center, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Iran
  2. Student Research Committee, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
  3. Department of Toxicology, Shahreza Branch, Islamic Azad University, Shahreza, Iran
Arch Med Sąd Kryminol 2016; 66 (3): 149-157
Data publikacji online: 2017/03/15
Pełna treść artykułu
Confronting perimenopausal women’s knowledge of coronary heart disease with their health behaviours. Controversial role of hormone replacement therapy in the protection of coronary heart disease
Wstęp: Fosforek glinu, określany w Iranie jako „tabletka ryżowa” ze względu na stosowanie w ochronie upraw ryżu, jest jednym z najczęściej stosowanych pestycydów na świecie. W kontakcie z wodą, parą lub kwasem żołądkowym uwalnia gaz – fosforowodór, co może wywoływać zatrucie. Zatrucie fosforowodorem jest często stosowaną metodą samobójstwa, a liczba takich przypadków stale rośnie. W dwóch trzecich przypadków zatrucie fosforowodorem ma skutek śmiertelny. Celem badania była ocena danych dotyczących epidemiologii klinicznej oraz zmian parametrów laboratoryjnych u pacjentów po zatruciu „tabletką ryżową”.

Materiały i metody: W badaniu uwzględniono łącznie 23 pacjentów z zatruciem fosforkiem glinu hospitalizowanych w szpitalu Razi w mieście Ahwaz w latach 2010–2015. Dane analizowano przy użyciu metod statystyki opisowej oraz testów statystycznych.

Wyniki: Średni wiek pacjentów wynosił 27,2 ±7,3 roku. Mężczyźni stanowili 60,9% analizowanej grupy pacjentów. U 8,7% pacjentów stwierdzono hiponatremię, a u 21,7% – hipokaliemię. W większości przypadków poziom sodu i potasu mieścił się w granicach normy. U 91% pacjentów występowała kwasica. W większości przypadków stwierdzano także obniżenie poziomu wodorowęglanów w surowicy. Średni okres od zatrucia do hospitalizacji wynosił 1,48 ±0,76 godzin.

Wnioski: Przebieg zmian w poziomie elektrolitów i innych parametrów laboratoryjnych może być dobrym markerem ciężkości zatrucia oraz stanu klinicznego pacjenta. Niezbędne są dodatkowe badania w celu potwierdzenia powyższej zależności.
Udostępnij