Przedstawiamy opis przypadku 14-letniej dziewczynki z zespołem Schmidta, znanym również jako autoimmunologiczny zespół niedoczynności wielogruczołowej typu 2. U dotychczas prawidłowo rozwijającego się dziecka zaczęły występować objawy chorobowe pod postacią utratą masy ciała, nudności, bólów brzucha oraz nietolerancji wysiłku. Objawy ulegały nasileniu w trakcie infekcji, co skutkowało kilkukrotną hospitalizacją w szpitalu powiatowym. Podczas jednej z hospitalizacji rozpoznano autoimmunologiczne zapalenie tarczycy i włączono leczenie lewotyroksyną. Po rozpoczęciu terapii stan ogólny dziecka uległ pogorszeniu, a dodatkowo wystąpiły omdlenia. Dziewczynkę przyjęto w trybie ostrego dyżuru do Kliniki Endokrynologii i Reumatologii Dziecięcej, gdzie w toku diagnostyki rozpoznano pierwotną niedoczynność kory nadnerczy oraz potwierdzono autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, stanowiące dwie główne składowe zespołu Schmidta. Włączono leczenie hydrokortyzonem, a po trzech dobach dołączono lewotyroksynę. Należy pamiętać, że u pacjentów z autoimmunologiczną chorobą tarczycy mogą współistnieć inne choroby autoimmunologiczne, w tym zagrażająca życiu niedoczynność kory nadnerczy.