Postępy Psychiatrii i Neurologii

Streszczenie

1/2018 vol. 27
Artykuł oryginalny

Czy katalaza i peroksydaza glutationowa chronią płytki krwi przed peroksydacją lipidów w stwardnieniu rozsianym?

Adv Psychiatry Neurol 2018; 27 (1): 49-53
Data publikacji online: 2018/04/20
Pełna treść artykułu
Confronting perimenopausal women’s knowledge of coronary heart disease with their health behaviours. Controversial role of hormone replacement therapy in the protection of coronary heart disease

Cel

Celem badania była ocena aktywności katalazy (cat) i peroksydazy glutationowej (glutathione peroxidase – GSH-Px) oraz stężenia substancji reagujących z kwasem tiobarbiturowym (thiobarbituric acid reactive substances – TBARS) w płytkach krwi u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (multiple sclerosis – MS).

Metody

Badanie przeprowadzono w grupie 36 pacjentów, mężczyzn i kobiet, w wieku 21–50 lat z rozpoznanym stwardnieniem rozsianym. W grupie badanej dokonano podziału w zależności od stopnia niepełnosprawności ruchowej i czasu trwania choroby. Aktywność katalazy oznaczano według metody Beers i Sizer. Aktywność peroksydazy glutationowej określano metodą Sedlaka i Lindsay, zmodyfikowaną przez Little and O’Brien. Stężenie TBARS w płytkach krwi przeprowadzono według metody Placer i wsp.

Wyniki

Zaobserwowano niższy poziom stężenia TBARS w płytkach krwi pacjentów z MS niż w grupie kontrolnej oraz zwiększoną aktywność obu enzymów antyoksydacyjnych, zależną od stopnia niepełnosprawności i czasu trwania choroby.

Wnioski

Aktywność antyoksydacyjna katalazy i peroksydazy glutationowej w płytkach krwi odgrywa rolę ochronną i może być zależna od aktywności stwardnienia rozsianego.

Udostępnij
without publication fees