Streszczenie
Czy katalaza i peroksydaza glutationowa chronią płytki krwi przed peroksydacją lipidów w stwardnieniu rozsianym?
Cel
Celem badania była ocena aktywności katalazy (cat) i peroksydazy glutationowej (glutathione peroxidase – GSH-Px) oraz stężenia substancji reagujących z kwasem tiobarbiturowym (thiobarbituric acid reactive substances – TBARS) w płytkach krwi u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (multiple sclerosis – MS).
Metody
Badanie przeprowadzono w grupie 36 pacjentów, mężczyzn i kobiet, w wieku 21–50 lat z rozpoznanym stwardnieniem rozsianym. W grupie badanej dokonano podziału w zależności od stopnia niepełnosprawności ruchowej i czasu trwania choroby. Aktywność katalazy oznaczano według metody Beers i Sizer. Aktywność peroksydazy glutationowej określano metodą Sedlaka i Lindsay, zmodyfikowaną przez Little and O’Brien. Stężenie TBARS w płytkach krwi przeprowadzono według metody Placer i wsp.
Wyniki
Zaobserwowano niższy poziom stężenia TBARS w płytkach krwi pacjentów z MS niż w grupie kontrolnej oraz zwiększoną aktywność obu enzymów antyoksydacyjnych, zależną od stopnia niepełnosprawności i czasu trwania choroby.
Wnioski
Aktywność antyoksydacyjna katalazy i peroksydazy glutationowej w płytkach krwi odgrywa rolę ochronną i może być zależna od aktywności stwardnienia rozsianego.
Słowa kluczowe
katalaza, peroksydaza glutationowa, peroksydacja lipidów, stwardnienie rozsiane, płytki krwi, substancje reagujące z kwasem tiobarbiturowym
Dostępne w
Zintergrowane z