Postępy Psychiatrii i Neurologii

Streszczenie

1/2018 vol. 27
Artykuł oryginalny

Czy katalaza i peroksydaza glutationowa chronią płytki krwi przed peroksydacją lipidów w stwardnieniu rozsianym?

Adv Psychiatry Neurol 2018; 27 (1): 49-53
Data publikacji online: 2018/04/20
Pełna treść artykułu

Cel

Celem badania była ocena aktywności katalazy (cat) i peroksydazy glutationowej (glutathione peroxidase – GSH-Px) oraz stężenia substancji reagujących z kwasem tiobarbiturowym (thiobarbituric acid reactive substances – TBARS) w płytkach krwi u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (multiple sclerosis – MS).

Metody

Badanie przeprowadzono w grupie 36 pacjentów, mężczyzn i kobiet, w wieku 21–50 lat z rozpoznanym stwardnieniem rozsianym. W grupie badanej dokonano podziału w zależności od stopnia niepełnosprawności ruchowej i czasu trwania choroby. Aktywność katalazy oznaczano według metody Beers i Sizer. Aktywność peroksydazy glutationowej określano metodą Sedlaka i Lindsay, zmodyfikowaną przez Little and O’Brien. Stężenie TBARS w płytkach krwi przeprowadzono według metody Placer i wsp.

Wyniki

Zaobserwowano niższy poziom stężenia TBARS w płytkach krwi pacjentów z MS niż w grupie kontrolnej oraz zwiększoną aktywność obu enzymów antyoksydacyjnych, zależną od stopnia niepełnosprawności i czasu trwania choroby.

Wnioski

Aktywność antyoksydacyjna katalazy i peroksydazy glutationowej w płytkach krwi odgrywa rolę ochronną i może być zależna od aktywności stwardnienia rozsianego.

Udostępnij
without publication fees