Psychoterapia jako metoda leczenia chorych z zaburzeniami psychicznymi ma już wieloletnią tradycję. Jednak określenie możliwości i obszarów zastosowania psychoterapii u osób z chorobami somatycznymi nadal wymaga doprecyzowania. W artykule podjęto próbę opisania różnic występujących na różnych poziomach tworzenia relacji terapeutycznej z pacjentem onkologicznym w stosunku do standardowego procesu psychoterapii zaburzeń emocjonalnych niepowiązanych przyczynowo z chorobą somatyczną. Zakres dyskutowanych zagadnień obejmuje też porównanie statusu formalnego psychoterapeuty i psychoonkologa oraz omówienie różnic pomiędzy pacjentem psychoterapeuty a pacjentem psychoonkologa i ich potencjalnego wpływu na charakter relacji terapeutycznej w psychoonkologii. Kolejny dyskutowany temat dotyczy zagadnienia superwizji w psychoonkologii, w tym określenia grona jej beneficjentów oraz optymalnego zakresu stosowania. Celem pracy jest również zachęta do szerszej dyskusji o zakresie psychoterapii i superwizji w psychoonkologii.