Wzrost częstości występowania raka stercza w populacji niesie ze sobą potrzebę poprawy efektywności obrazowania zarówno w procesie wykrywania, jak i monitorowania choroby. Ocena ultrasonograficzna ustępuje rezonansowi magnetycznemu i pod względem czułości, i specyficzności badania. Coraz większa dostępność wysokopolowych aparatów rezonansu magnetycznego powoduje, że badanie to jest w wielu przypadkach postrzegane jako metoda diagnostyczna stosowana z wyboru, szczególnie w sytuacji rozbieżności między wynikami biopsji i oznaczeniem miana swoistego antygenu sterczowego – PSA.