Wstęp. Podnoszenie kwalifikacji zawodowych oparte na najnowszych wynikach badań naukowych jest warunkiem koniecznym do sprawowania opieki pielęgniarskiej na najwyższym poziomie.
Cel. Ocena wiedzy, postaw i umiejętności polskich pielęgniarek w zakresie zastosowania Evidence-Based Practice w praktyce zawodowej w zależności od wykształcenia.
Materiał i metody. 820 pielęgniarek i pielęgniarzy (19 mężczyzn), 306 (37%) miało wykształcenie średnie medyczne, 265 (32%) licencjackie, 249 (31%) magisterskie. Standaryzowany kwestionariusz Evidence-Based Practice (EBP) Profile Questionnaire z Uniwersytetu w Południowej Australii: 74 pytania zamknięte. Analiza rzetelności kwestionariusza, współczynnik α-Cronbacha: 0,905. Analiza statystyczna: nieparametryczny test Kruskala-Wallisa (p < 0,05), STATISTICA 12.
Wyniki. Wykształcenie badanych miało wpływ na rozumienie znaczenia terminu Evidence-Based Practice i jego rolę w pielęgniarstwie (p < 0,001). Pięćdziesiąt siedem procent magistrów zamierza rozwijać własne umiejętności w zakresie dostępu i oceny dowodów naukowych istotnych dla praktyki zawodowej (p < 0,001) oraz korzystać z odpowiedniej literatury naukowej w celu aktualizacji swojej wiedzy (p < 0,001). Osoby z wykształceniem licencjackim i magisterskim zdecydowanie częściej korzystały z elektronicznych baz piśmiennictwa naukowego i czytały wyniki opublikowanych badań naukowych (p < 0,001).
Wnioski.
1. W badanej grupie wykształcenie miało wpływ na poziom wiedzy, postaw i umiejętności pielęgniarek w zakresie zastosowania Evidence-Based Practice (EBP) w praktyce zawodowej.
2. Niewystarczająca znajomość zagadnień związanych z wykorzystywaniem dowodów naukowych w codziennej praktyce klinicznej pielęgniarek z wykształceniem średnim może wynikać z systemu kształcenia zawodowego pielęgniarek w Polsce, który obowiązywał przed wejściem Polski do Unii Europejskiej.
3. Bez względu na poziom wykształcenia, istnieje w badanej grupie konieczność stałego, ustawicznego aktualizowania
wiedzy z zakresu EBP.