Dna moczanowa ze względu na częstość występowania i związane z nią powikłania przewlekłe stanowi istotny problem społeczny i terapeutyczny. Aktualne wytyczne jednoznacznie zalecają stosowanie leków zmniejszających stężenie kwasu moczowego wyłącznie u chorych z hiperurykemią i rozpoznaną dną moczanową. Takie wskazanie nie budzi żadnych wątpliwości. Pomimo braku jednoznacznych dowodów naukowych lub rekomendacji leczenie hipourykemizujące, w tym przede wszystkim allopurynol, jest powszechnie stosowane u osób z bezobjawową hiperurykemią. Takie postępowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia potencjalnie zagrażających życiu reakcji nadwrażliwości. W niniejszym artykule omówiono wybrane zagadnienia dotyczące postępowania u chorych z hiperurykemią – zarówno objawową, jak i niezwiązaną z dną moczanową, porównano febuksostat z allopurynolem, a także przedstawiono wyniki badań dotyczących ryzyka sercowo-naczyniowego podczas takiego leczenia, w tym najnowszego badania FAST.