Celem badań była ocena okoliczności rozpoznania choroby oraz reakcje kobiet na postawioną diagnozę, subiektywna ocena przygotowania do zabiegu operacyjnego, określenie zakresu opieki, jakiej udzielono badanym po mastektomii, a także ocena wpływu edukacji pacjentek po mastektomii na dalsze funkcjonowanie w życiu codziennym. U 50% ankietowanych rozpoznanie choroby nastąpiło podczas samobadania piersi. Reakcją, jaką zadeklarowały badane, był lęk przed przyszłością. Pozytywnie oceniło przygotowanie do operacji mastektomii 71,7% pacjentek, którym udzielono pomocy psychologicznej oraz informacji, np. na temat przebiegu operacji.
Po operacji 61,7% badanych wsparcia udzieliła rodzina i przyjaciele; 3% operowanych uzyskało wsparcie od lekarza prowadzącego. Pełna informacja na temat okresu pooperacyjnego, edukacja w zakresie pielęgnacji oraz czynności dnia codziennego ułatwia życie kobiet po mastektomii.