Hipoglikemia jest najczęściej występującym ostrym powikłaniem cukrzycy u chorych leczonych insuliną. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do groźnych dla zdrowia i życia pacjenta zaburzeń. Ponadto lęk przed niedocukrzeniem pozostaje główną przeszkodą do osiągnięcia celów terapeutycznych u chorych na cukrzycę, zwłaszcza typu 1. Dlatego też zarówno zapobieganie, jak i leczenie hipogli-kemii są tak ważne w opiece diabetologicznej. Leczenie hipoglikemii nadal opiera się na podawaniu glukozy (doustnie lub pozajelitowo – w zależności od poziomu świadomości) lub glukagonu wstrzykiwanego domięśniowo lub podskórnie.

W 1983 r. po raz pierwszy wykazano, że glukagon w postaci kropli podany donosowo zwiększa stężenie glukozy we krwi u zdrowych ochotników. W kolejnych latach opracowano preparat w postaci proszku, który aplikowany donosowo, biernie wchłania się przez błonę śluzową nosa bez konieczności wykonania głębokiego wdechu. Glukagon donosowy okazał się tak samo skuteczny jak glukagon do wstrzykiwań, ale jego podanie nastręcza mniej problemów technicznych. Dotąd nie opisano poważnych niepożądanych działań nowego preparatu. W grudniu 2019 r. pod nazwą Baqsimi TM (Eli Lilly, USA) został przez EMA zarejestrowany do leczenia ciężkich niedocu-krzeń u pacjentów od 4. roku życia. Wydaje się, że glukagon donosowy stanowi przełom w leczeniu ciężkiej hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną, zarówno u dzieci, jak i u dorosłych.