Wstęp. W Polsce rak piersi należy do najczęstszych nowotworów złośliwych u kobiet. Jednym z głównych sposobów leczenia chorych na
ten nowotwór jest chemioterapia. Pielęgniarki najwięcej czasu spędzają z pacjentkami przebywającym na oddziale szpitalnym. Troska
o jakość życia chorych na nowotwór stanowi jedną z głównych wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia.

Cel pracy. Celem pracy była ocena jakości życia chorych na raka piersi poddanych chemioterapii w warunkach szpitalnych poprzez rozpoznanie
głównych potrzeb oraz problemów fizycznych i psychologicznych, aby ukierunkować działania pielęgniarskie tak, by w przyszłości
wpłynęły na poprawę funkcjonowania tych chorych w codziennym życiu.

Materiał i metody. Grupę badaną stanowiło 90 chorych na raka piersi poddanych chemioterapii prowadzonej w warunkach szpitalnych.
Narzędziem badawczym był kwestionariusz ankiety opracowany na potrzeby niniejszego badania.

Wyniki i wnioski. Jakość życia chorych na raka piersi w trakcie chemioterapii prowadzonej w warunkach szpitalnych ulega pogorszeniu,
przede wszystkim ze względu na pojawiający się smutek, niepokój, obawę przed leczeniem, a także nudności, wymioty, osłabienie, dolegliwości
bólowe, brak energii życiowej oraz problemy finansowe. Jednakże mimo wszystkich dolegliwości fizycznych i obaw o wyniki
rozpoczętego leczenia oraz o swój wygląd, wsparcie ze strony najbliższych pozwala większości chorych radzić sobie z chorobą. Ze
względu na niemal wszechstronny wpływ choroby nowotworowej na życie chorych na raka piersi w trakcie leczenia cytostatycznego
konieczna jest modyfikacja modelu opieki medycznej w szpitalu poprzez zapewnienie skuteczniejszego łagodzenia dolegliwości somatycznych,
zmniejszenie stresu psychologicznego oraz wdrożenia właściwej pomocy socjalnej.

Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (3): 341–347