Powikłania naczyniowe stanowią główną przyczynę kalectwa i przedwczesnych zgonów u chorych na cukrzycę (DM). Umieralność z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego (CVD) u osób z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej jest 2–4-krotnie wyższa aniżeli w populacji ogólnej. U chorych na cukrzycę charakterystyczne jest zaburzenie funkcji i jakości płytek krwi. Zastosowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) w profilaktyce CVD zalecane jest od wielu lat również u chorych na DM. Nadal jednak istnieją kontrowersje dotyczące optymalnej dawki ASA dla tej grupy pacjentów. Do trudności w terapii przyczynia się zjawisko oporności na ASA. Wpływ ASA na powikłania mikro- i makroangiopatyczne sprawia, że leczenie przeciwpłytkowe u pacjentów z DM wydaje się bardzo istotnym problemem klinicznym.