Wprowadzenie

Cukrzyca typu 1 jest jedną z najczęstszych chorób przewlekłych wieku dziecięcego, a jej częstość występowania wzrasta na całym świecie. Pandemia COVID-19 wiązała się ze zwiększoną częstością i ciężkością przypadków kwasicy ketonowej u dzieci z nowo rozpoznaną cukrzycą.

Cel

Ocena ciężkości nowych przypadków cukrzycy typu 1 w szpitalu pediatrycznym po pandemii COVID-19 w porównaniu z okresem przed- i pandemicznym.

Materiał i metody

Retrospektywne badanie kohortowe obejmowało pacjentów hospitalizowanych od marca 2016 r. do marca 2024 r., podzielonych na trzy grupy: przedpandemiczną (2016–2020), pandemiczną (2020–2021) i popandemiczną (2021–2024).

Wyniki

Odnotowano 159 przypadków, z czego 79 w okresie przed pandemią, 26 w roku pandemii i 54 w okresie po pandemii. W grupie pandemicznej odnotowano znacznie niższe średnie pH (7,19 w porównaniu z 7,31 i 7,32 w grupach przed pandemią i po pandemii, p < 0,001 i p = 0,002) oraz niższe stężenie HCO3 (14,2 mmol/l w porównaniu z 19,3 i 20,5 mmol/l w grupach przedpandemicznej i popandemicznej, p < 0,001 i p = 0,011). Stężenie ketonów we krwi było wyższe w grupie pandemicznej (5,1 mmol/l w porównaniu z 3,0 i 3,1 w grupach przedpandemicznej i popandemicznej, p < 0,001 i p < 0,001). Średnia utrata masy ciała była większa w grupie pandemicznej w porównaniu z grupą przedpandemiczną (10,2% w porównaniu z 6,5%, p = 0,020). Nie stwierdzono żadnych innych różnic między trzema grupami.

Wnioski

Po pandemii odnotowano łagodniejszy przebieg nowych przypadków cukrzycy typu 1, jednak odsetek kwasicy ketonowej pozostaje wysoki. Konieczne jest dalsze wzmacnianie działań profilaktycznych i edukacyjnych.