Cukrzyca typu 1 jest jedną z najczęstszych chorób przewlekłych wieku dziecięcego, a jej częstość występowania wzrasta na całym świecie. Pandemia COVID-19 wiązała się ze zwiększoną częstością i ciężkością przypadków kwasicy ketonowej u dzieci z nowo rozpoznaną cukrzycą.
Ocena ciężkości nowych przypadków cukrzycy typu 1 w szpitalu pediatrycznym po pandemii COVID-19 w porównaniu z okresem przed- i pandemicznym.
Retrospektywne badanie kohortowe obejmowało pacjentów hospitalizowanych od marca 2016 r. do marca 2024 r., podzielonych na trzy grupy: przedpandemiczną (2016–2020), pandemiczną (2020–2021) i popandemiczną (2021–2024).
Odnotowano 159 przypadków, z czego 79 w okresie przed pandemią, 26 w roku pandemii i 54 w okresie po pandemii. W grupie pandemicznej odnotowano znacznie niższe średnie pH (7,19 w porównaniu z 7,31 i 7,32 w grupach przed pandemią i po pandemii, p < 0,001 i p = 0,002) oraz niższe stężenie HCO3 (14,2 mmol/l w porównaniu z 19,3 i 20,5 mmol/l w grupach przedpandemicznej i popandemicznej, p < 0,001 i p = 0,011). Stężenie ketonów we krwi było wyższe w grupie pandemicznej (5,1 mmol/l w porównaniu z 3,0 i 3,1 w grupach przedpandemicznej i popandemicznej, p < 0,001 i p < 0,001). Średnia utrata masy ciała była większa w grupie pandemicznej w porównaniu z grupą przedpandemiczną (10,2% w porównaniu z 6,5%, p = 0,020). Nie stwierdzono żadnych innych różnic między trzema grupami.
Po pandemii odnotowano łagodniejszy przebieg nowych przypadków cukrzycy typu 1, jednak odsetek kwasicy ketonowej pozostaje wysoki. Konieczne jest dalsze wzmacnianie działań profilaktycznych i edukacyjnych.
cukrzyca typu 1, kwasica ketonowa cukrzycowa, COVID-19
