Fluorochinolony są grupą leków syntetycznych szeroko stosowanych w terapii zakażeń szpitalnych i pozaszpitalnych. Niektóre z fluorochinolonów, tj. lewofloksacyna i moksyfloksacyna, nazywane są fluorochinolonami oddechowymi z uwagi na znakomitą aktywność wobec Streptococcus pneumoniae, głównego patogenu zakażeń dróg oddechowych.

W artykule omówione zostały główne mechanizmy lekooporności na fluorochinolony najważniejszych patogenów w środowisku pozaszpitalnym, tj. Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus oraz Escherichia coli.

Lekooporność na fluorochinolony oddechowe wśród szczepów Streptococcus pneumoniae jest ciągle niska. Monitorowanie lekooporności na fluorochinolony i właściwe ich stosowanie w leczeniu zakażeń jest warunkiem zachowania przydatności tej grupy leków w terapii zakażeń w przyszłości.