Cel: Celem badań było ustalenie, w jakim stopniu u żołnierzy uczestniczących w misjach wojskowych poza granicami kraju pojawiają się negatywne i pozytywne skutki ekspozycji na traumę oraz jaką rolę w ich występowaniu pełnią ruminacje.

Metody: Analizie poddano wyniki 60 żołnierzy, którzy doświadczyli zdarzenia traumatycznego w związku z pełnioną misją. Wiek badanych mieścił się w zakresie 26–46 lat (M = 33,17, SD = 4,84). W badaniach wykorzystano Kwestionariusz do Pomiaru Zaburzenia po Stresie Traumatycznym (Posttraumatic Stress Disorder Questionnaire – K-PTSD), Inwentarz Potraumatycznego Rozwoju (Posttraumatic Growth Inventory – PTG) oraz Inwentarz Ruminacji o Negatywnym Zdarzeniu (Event Related Rumination Inventory – ERRI).

Wyniki: Spośród badanych 10% ujawniło zespół stresu pourazowego, pozostałe 90% – objawy tego zespołu. Poziom potraumatycznego wzrostu badanych był niski. Obydwa rodzaje ruminacji, tj. intruzywne i refleksyjne, okazały się dodatnio powiązane z zespołem stresu pourazowego, przy czym predykcyjną rolę pełniły przede wszystkim ruminacje intruzywne. Z potraumatycznym wzrostem korelowały ruminacje refleksyjne, które okazały się także predyktorami trzech obszarów wchodzących w jego skład, tj. zmian w percepcji siebie, relacjach z innymi i doceniania życia.

Wnioski: Ruminacje sprzyjają występowaniu zarówno negatywnych, jak i pozytywnych następstw doświadczonych zdarzeń traumatycznych.