Skuteczność radioterapii konwencjonalnej jest ustalona od wielu lat i dla zaawansowanych nowotworów daleko odbiega od oczekiwań. Dlatego wiele badań klinicznych w radioterapii dotyczy możliwości zwiększenia skuteczności leczenia poprzez zmianę parametrów frakcjonowania, takich jak całkowity czas leczenia, wielkość dawek frakcyjnych i czas pomiędzy nimi. Po wielu latach doświadczeń z przyspieszonym frakcjonowaniem oraz obserwacjach klinicznych, dotyczących znaczenia przerw w leczeniu, związek pomiędzy całkowitym czasem leczenia promieniami i szansą całkowitego wyjałowienia guza nowotworowego nie budzi wątpliwości. Jednak przekonanie, że w miarę wydłużania całkowitego czasu leczenia przyspieszona repopulacja klonogennych komórek nowotworowych jest czynnikiem ograniczającym skuteczność radioterapii, jest nadal jedynie dedukowane i nie zyskało bezpośredniego dowodu. Co więcej, wśród wielu badań nad skutecznością frakcjonowanego napromieniania w leczeniu chorych na raka regionu głowy i szyi, tylko niektóre wykazały zysk terapeutyczny i stały się przedmiotem randomizowanych badań klinicznych III fazy. W pracy przedstawiono aktualny stan wiedzy i kierunki dalszych badań na temat niekonwencjonalnego frakcjonowania dawki promieniowania w radioterapii chorych na nowotwory głowy i szyi, opierając się na własnych doświadczeniach z badania CAIR.