Wstęp: Psychologiczne konsekwencje choroby nowotworowej dotykają wszystkich wymiarów życia jednostki. Poszukiwania empiryczne zaprezentowane w tym artykule skupiają się na funkcjonowaniu pacjenta onkologicznego w trzech obszarach: radzenia sobie ze stresem, religijności i poczucia sensu życia. Dotychczasowe badania wskazują, że wpływ strategii zaradczych na kształt zmian w funkcjonowaniu psychospołecznym osób chorych na nowotwór jest zasadniczy. Natomiast rezultaty badań zawarte w „Psycho-Oncology” wskazują na istotną rolę sfery noetyczno-duchowej w procesie radzenia sobie ze stresem onkologicznym. Te fakty naukowe skłaniają do dalszej eksploracji w tym obszarze.
Cel pracy: Sprawdzenie, w jaki sposób stres onkologiczny wpływa na funkcjonowanie jednostki w zakresie trzech zmiennych: radzenia sobie ze stresem, religijności i poczucia sensu życia. Ponadto próbowano określić, jaki jest związek między sferą religijności i poczuciem sensu życia a stylami radzenia sobie ze stresem w sytuacji choroby nowotworowej.
Materiał i metody: W badaniach uczestniczyło 32 pacjentów Centrum Onkologii w Warszawie (grupa badawcza) oraz 32 osoby, którym dotąd nie postawiono diagnozy onkologicznej (grupa kontrolna). Zastosowano następujące narzędzia: kwestionariusz CISS do pomiaru stylów radzenia sobie ze stresem Endlera i Parkera, skalę religijności personalnej Jaworskiego oraz skalę sensu życia Crumbaugha i Maholicka.
Wyniki: Uzyskane rezultaty wskazują na istotne różnice między grupą osób z chorobą nowotworową a grupą osób zdrowych jedynie w kwestii radzenia sobie ze stresem. Ponadto wykazują istnienie istotnego związku między preferencją określonego typu zachowań zaradczych a religijnością personalną i poczuciem sensu życia.
Wnioski: Specyfika stresu wywołanego chorobą zagrażającą życiu modyfikuje zachowania związane z radzeniem sobie ze stresem. W tych działaniach zaradczych ważną rolę odgrywa sfera noetyczno-duchowa, za której wskaźniki przyjęto religijność personalną oraz poczucie sensu życia. Pomoc dotycząca psychologicznych następstw choroby nowotworowej powinna uwzględniać sferę aktywności duchowej człowieka.