Wstęp. Zabieg chirurgiczny, bez względu na wiek, płeć, miejsce zamieszkania, system w jakim jest przeprowadzany, metodę operacji czy znieczulenia może budzić lęk o różnym natężeniu zarówno u dzieci, jak i u rodziców. Od pierwszej fazy okresu okołooperacyjnego, poprzez drugą związaną ze znieczuleniem i operacją oraz trzecią związaną z okresem pooperacyjnym członkowie rodziny (rodzice i dzieci) doświadczają wielu obaw i potrzeb mogących wpłynąć na pojawienie się niepokoju.

Cel. Celem pracy było zidentyfikowanie obaw, ukierunkowanie działań sprzyjających zminimalizowaniu lęku rodziny oraz podniesienie poziomu bezpieczeństwa i zadowolenia w czasie całego okresu okołooperacyjnego.

Materiał i metody. Zastosowano przeszukiwanie baz danych EBSCO, Elsevier, Springer, Wiley-Blackwell, Web of Knowledge, Scopus oraz czasopism Nature i Science w zakresie czasowym 2004–2014. Do zidentyfikowania właściwej bibliografii posłużono się szeregiem określeń jedno lub wielowyrazowych związanych z zagadnieniami, takimi jak: niepokój, anestezja, zabieg operacyjny, znieczulenie ogólne, rodzice, dzieci.

Wyniki. Istnieje wiele czynników mogących wpłynąć na pojawienie się lęku związanego z zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, których istnienie związane jest między innymi z aktualnym stanem wiedzy rodziny, przebytymi doświadczeniami dotyczącymi pobytu w szpitalu czy zabiegu chirurgicznego oraz osobowością i rozwojem dziecka.

Wnioski. Brak lub niewystarczająca informacja dotycząca procedur okresu okołooperacyjnego, niezidentyfikowanie obaw może implikować lęk, zwiększać jego natężenie związane z nadchodzącą operacją czy rekonwalescencją po zabiegu zarówno wśród rodziców, jak i dzieci. Respektowanie potrzeb, uczuć i profesjonalne podejście personelu medycznego owocuje obniżeniem lęku okołooperacyjnego rodziny (rodzice i dzieci), zapewnia bezpieczeństwo i zaufanie w procesie leczenia i pielęgnowania podczas zabiegu w znieczuleniu ogólnym.

Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (1): 128–133