Wstęp

Rak piersi, a także jego leczenie w istotny sposób wpływają na zmiany w wyglądzie kobiet i ich percepcję kobiecości. W wielu badaniach wskazywano na problemy w percepcji obrazu własnego ciała u kobiet i inne związane z tym konsekwencje, takie jak obniżenie samooceny czy poczucie mniejszej atrakcyjności.

Cel pracy

Porównanie kobiet starszych i młodszych oraz kobiet po zabiegu rekonstrukcji piersi i bez rekonstrukcji pod względem percepcji obrazu ciała i samooceny, ocena wybranych czynników jako predyktorów samooceny kobiet z rakiem piersi, które przeszły zabieg mastektomii bądź zabieg oszczędzający, oraz analiza roli akceptacji ciała jako mediatora związku pomiędzy obrazem ciała a samooceną.

Materiał i metody

Grupę badaną stanowiło łącznie 105 kobiet z rakiem piersi, 99 po zabiegu mastektomii radykalnej (w tym 19 po zabiegu rekonstrukcji piersi), 6 po zabiegu oszczędzającym. W badaniach wykorzystano Skalę samooceny Rosenberga (SES), Skalę obrazu ciała Hopwood i wsp. (BIS) oraz Skalę poczucia atrakcyjności własnej w związku Chybickiej i Karasiewicza.

Wyniki

Wykazano różnicę w zakresie samooceny i obrazu ciała w zależności od wieku. Rekonstrukcja piersi różnicowała kobiety pod względem samooceny, lecz nie była związana z różnicami w percepcji obrazu ciała. Obraz zmienionego ciała jest silnym negatywnym predyktorem samooceny. Dowiedziono, że akceptacja własnego ciała jest całkowitym mediatorem związku pomiędzy obrazem ciała a samooceną kobiet.

Wnioski

Dystres związany ze zmienionym obrazem ciała negatywnie wpływa na samoocenę kobiet z rakiem piersi, jednak akceptacja własnego ciała może stanowić czynnik ochronny, który niweluje negatywne skutki tej zależności. Uzyskane wyniki mogą stanowić istotną wskazówkę dla klinicystów.