Grupa robocza ekspertów Polskiego Towarzystwa Medycyny Paliatywnej na podstawie uzgodnionej opinii przyjęła definicję, zgodnie z którą zaparcie oznacza zmniejszoną częstość wypróżnień (poniżej 3 na tydzień) lub zgłaszane przez pacjenta dolegliwości, takie jak trudności w oddawaniu stolca, oddawanie stolców twardych lub z wysiłkiem, poczucie niepełnego wy­próżnienia. Niniejsze badanie miało na celu sprawdzenie słuszności tej definicji, szczególnie w odniesieniu do częstości wypróżnień i praktycznych implikacji związanych z wtórną profilaktyką zaparć. W badaniu przeprowadzonym w grupie 265 chorych wykorzystano kwestionariusz oceny funkcji jelit. Wykazano silną ujemną korelację pomiędzy częstością wypróżnień a oceną trudno­ści wypróżnień (współczynnik korelacji Spearmana –0,67; p < 0,05). Stwierdzono także znaczne nasilenie objawów subiektywnych, gdy liczba dni z wypróżnieniem była mniejsza niż 3 na tydzień oraz jeśli czas od ostatniego wypróżnienia wynosił więcej niż 2 dni. Sugeruje się, aby rozważyć wcześniejsze intensywne postępowanie zapobiegające wystąpieniu zaparcia stolca, jeśli częstość wypróżnień wynosi 3 na tydzień, oraz aby nie dopuszczać do wypróżnień rzadziej niż co drugi dzień.