W pracy opisano śmiertelny przypadek omyłkowego spożycia mieszaniny kwasu solnego i fluorowodorowego. Mężczyzna został przewieziony do szpitala, gdzie wdrożono prawidłowe, adekwatne do jego stanu leczenie. W trakcie hospitalizacji obserwowano liczne epizody migotania komór, z powodu których chory był wielokrotnie defibrylowany. Chory znajdował się w stanie krytycznym z narastającymi cechami wstrząsu hipowolemicznego i rozwijającej się niewydolności wielonarządowej. Następnego dnia po przyjęciu do szpitala stwierdzono oznaki rozkojarzenia elektromechanicznego przechodzące w asystolię. Przeprowadzone czynności resuscytacyjne okazały się nieskuteczne i mężczyzna zmarł.

Badaniem sekcyjnym stwierdzono brunatne zabarwienie błony śluzowej przełyku, żołądka i jelita cienkiego. Zarówno w przełyku, jak i żołądku zaobserwowano liczne owrzodzenia, bez cech perforacji. Błona śluzowa jelita cienkiego była ogniskowo zaczerwieniona, natomiast jelita grubego nie wykazywała zmian ogniskowych. Przeprowadzone badanie mikroskopowe ujawniło w wycinkach z przełyku, żołądka, dwunastnicy i jelita cienkiego ogniska martwicy błony śluzowej sięgające głębszych warstw ściany. Błona śluzowa jelita grubego była przekrwiona. W wycinkach z płuc stwierdzono natomiast obecność zawałów krwotocznych i ogniska wylewów.

Za przyczynę zgonu uznano zatrucie wymienionymi kwasami z następczą martwicą ściany przełyku, żołądka, dwunastnicy i jelita cienkiego z krwawieniem do przewodu pokarmowego oraz wynaczynieniami i zawałami krwotocznymi w płucach.