W pracy opisano przypadek 53-letniej kobiety z rozpoznanym 8 lat wcześniej rakiem nerki, u której z powodu wystąpienia przerzutów do kości zastosowano kwas zoledronowy. Uzyskano zmniejszenie bólu i poprawę stanu sprawności, jednak leczenie przerwano z powodu wystąpienia martwicy kości żuchwy, co wywołało dramatyczne pogorszenie jakości życia chorej: ból utrudniający przyjmowanie pokarmów (chudnięcie), niekontrolowany ślinotok, kserostomię i fetor ex ore.

W leczeniu zastosowano gabapentynę i anksjolityk, utrzymano fentanyl w plastrze (50 g/godz.) oraz skonsultowano chorą z lekarz stomatolog, która podjęła się prowadzenia pacjentki. Zastosowano leczenie miejscowe (opatrunki z maści z metronidazolem i solkoserylem przygotowywane ex tempore, przepłukiwanie wodą utlenioną, olejkiem kokosowym i preparatem Axerosta®), co przyniosło zmniejszenie dolegliwości i prawie całkowite ustąpienie fetor ex ore. Ponadto z bardzo dobrym skutkiem zastosowano akupresurę (aurikuloterapię), uzyskując ustąpienie przeczulicy i znaczne zmniejszenie neuropatii w zakresie żuchwy.

Opisany przypadek chorej wskazuje na konieczność każdorazowego wnikliwego rozważenia leczenia bisfosfonianem oraz odpowiedniego przygotowania chorego: wyleczenia wszelkich zmian w zakresie uzębienia, uzupełnienia poziomu wapnia i podjęcia współpracy z doświadczonym ośrodkiem stomatologicznym w celu stałego monitorowania procesu leczenia.