Wstęp: Liczba pacjentów z owrzodzeniem podudzi nieustannie wzrasta. Występujące deficyty w samoopiece i waga problemu nakładają na pielęgniarki rodzinne konieczność ciągłego dokształcania się, doskonalenia swoich umiejętności i podejmowania spójnych działań celem stworzenia standardu dotyczącego domowej opieki pielęgniarskiej nad pacjentem z owrzodzeniem żylnym podudzi. Domowa opieka pielęgniarska powinna być holistyczna, wielokierunkowa i interdyscyplinarna oraz mieć na celu wyleczenie lub zminimalizowanie negatywnych skutków choroby, co pozwoli pacjentowi poprawić nie tylko komfort, ale przede wszystkim jakość życia.

Cel pracy: Ocena zadowolenia pacjentów z realizacji świadczeń pielęgniarki rodzinnej w opiece nad pacjentem z owrzodzeniem podudzi.

Materiał i metody: Dokonano analizy dokumentacji pielęgniarek rodzinnych – realizacja świadczeń pielęgniarskich w opiece domowej nad pacjentem z owrzodzeniem goleni, oraz zastosowano anonimowy autorski kwestionariusz ankiety ze skalą punktową oceniającą poziom realizowanych świadczeń.

Wyniki i wnioski: Liczba chorych z owrzodzeniem goleni wymagających kompleksowej opieki pielęgniarskiej w środowisku domowym stale wzrasta. Podczas większości wizyt pielęgniarka realizowała wyłącznie świadczenia leczniczo-pielęgnacyjne. Ocena działań pielęgniarki rodzinnej w opinii pacjentów jest pozytywna. Pielęgniarki mało czasu poświęcają na przygotowanie chorego i rodziny do samoopieki i samopielęgnacji, pomijają kształtowanie umiejętności w zakresie radzenia sobie z niepełnosprawnością.