Coraz więcej ludzi w Polsce dostrzega problem stosowania przemocy wobec dzieci. Zwiększa się też liczba osób, które sprzeciwiają się nawet najlżejszym karom. Niemniej wielu jeszcze dorosłych dopuszcza wykorzystywanie kar cielesnych w procesie wychowania i nie jest świadoma istniejącego od lat prawnego zakazu. Celem pracy było ukazanie zjawiska przemocy wobec dziecka oraz udziału położnej/pielęgniarki w profilaktyce i wykrywaniu dzieci krzywdzonych. W pracy zdefiniowano określenia: przemoc, przemoc w rodzinie i przemoc wobec dziecka. Scharakteryzowano zakres i cztery formy przemocy — fizyczną, psychiczną, seksualną oraz zaniedbywanie. Omówiono skalę zjawiska w Polsce, określając ją jako trudną do rzeczywistej oceny. Przedstawiono rolę położnej/pielęgniarki w profilaktyce i wykrywaniu dzieci krzywdzonych. Analiza piśmiennictwa pokazała, że przemoc wobec i wśród dzieci nie może być niezauważona. Istnieje potrzeba opracowania nowych, skuteczniejszych programów profilaktycznych oraz wzbogacania i aktualizacji wiedzy położnych i pielęgniarek wobec zmieniających się przepisów prawa.

Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (2): 246–250