Z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego umiera rocznie w Polsce 175 tys. osób, co stanowi 46% wszystkich zgonów. Niewydolność serca (heart failure – HF) jest konsekwencją uszkodzenia mięśnia sercowego w przebiegu różnych schorzeń, ale najczęściej jej przyczyną jest choroba wieńcowa i nadciśnienie tętnicze. Aktualnie uważa się, że HF stała się epidemią XXI wieku. Głównym celem postępowania w HF jest zbudowanie komplementarnego systemu, łączącego opiekę ambulatoryjną i szpitalną. Filarami tej opieki są lekarze podstawowej opieki zdrowotnej (POZ), specjaliści kardiolodzy oraz pielęgniarki specjalizujące się w opiece nad chorymi z HF. Zakres działań lekarza rodzinnego jest bardzo szeroki z uwagi na konieczność profilaktyki skierowanej na czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, predysponujących do rozwoju HF, ale także zapobiegania jawnej HF oraz prowadzenia pacjentów w ustabilizowanym okresie choroby lub z początkami zaostrzenia objawów HF. Autorzy przedstawiają główne założenia tej kompleksowej opieki oraz szczególnej roli lekarzy POZ w leczeniu i prowadzeniu pacjentów z HF. Przypominają też najważniejsze, oparte na dowodach naukowych dane dotyczące prewencji pierwotnej, wtórnej oraz trzeciorzędowej w HF.