Streszczenie
1/2017
vol. 26
Artykuł oryginalny
Percepcja własnej choroby przez osoby z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego (SMRR) – doniesienie wstępne
Adv Psychiatry Neurol 2017; 26 (1): 24-35
Data publikacji online: 2017/06/13
Cel: Za cel pracy przyjęto ustalenie obrazu własnej choroby w ocenie leczonych immunomodulacyjnie pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego (SMRR), z uwzględnieniem czynników demograficznych, socjoekonomicznych i danych klinicznych.
Metody: W badaniu wykorzystano Skalę Wyobrażenia i Percepcji Choroby (Imagination and Perception of Illness Scale; Sak, 2013) oraz ustrukturyzowany autorski wywiad zbierający dane demograficzne, socjoekonomiczne i kliniczne, z uwzględnieniem stopnia niepełnosprawności (EDSS).
Wyniki: Ustalono, że badani pacjenci postrzegają SM przeważnie jako chorobę prowadzącą do destrukcji sfery fizycznej. Najrzadziej wskazywano na SM jako na czynnik powodujący zagrożenie dla innych ludzi. Zaobserwowano różnice międzypłciowe w percepcji choroby, które wskazują, że kobiety przypisują jej większą siłę destrukcyjną niż mężczyźni. Ponadto wykazano różnice w zakresie percepcji własnej choroby ze względu na wiek, okres, który upłynął od rozpoczęcia leczenia, oraz stopień niesprawności.
Wnioski: Doświadczanie choroby jest zindywidualizowanym odczuciem, dlatego też ocena percepcji choroby przez pacjenta powinna być stałym elementem opieki nad chorym, modyfikowanym na bieżąco w razie potrzeby, w kompleksowym postępowaniu terapeutycznym.
Metody: W badaniu wykorzystano Skalę Wyobrażenia i Percepcji Choroby (Imagination and Perception of Illness Scale; Sak, 2013) oraz ustrukturyzowany autorski wywiad zbierający dane demograficzne, socjoekonomiczne i kliniczne, z uwzględnieniem stopnia niepełnosprawności (EDSS).
Wyniki: Ustalono, że badani pacjenci postrzegają SM przeważnie jako chorobę prowadzącą do destrukcji sfery fizycznej. Najrzadziej wskazywano na SM jako na czynnik powodujący zagrożenie dla innych ludzi. Zaobserwowano różnice międzypłciowe w percepcji choroby, które wskazują, że kobiety przypisują jej większą siłę destrukcyjną niż mężczyźni. Ponadto wykazano różnice w zakresie percepcji własnej choroby ze względu na wiek, okres, który upłynął od rozpoczęcia leczenia, oraz stopień niesprawności.
Wnioski: Doświadczanie choroby jest zindywidualizowanym odczuciem, dlatego też ocena percepcji choroby przez pacjenta powinna być stałym elementem opieki nad chorym, modyfikowanym na bieżąco w razie potrzeby, w kompleksowym postępowaniu terapeutycznym.
Słowa kluczowe
percepcja choroby, stwardnienie rozsiane, pomoc psychologiczna, choroba przewlekła
Dostępne w
Zintergrowane z