Zachowanie fizjologicznych funkcji i integralności skóry ma nadrzędne znaczenie w procesie regeneracji i odbudowy uszkodzonych tkanek. W przebiegu gojenia owrzodzeń w obrębie goleni występują dokuczliwe problemy skórne w postaci zmian troficznych, reakcji alergicznych na zastosowane środki antyseptyczne i stanów zapalnych skóry, które powstają w wyniku rozprzestrzeniania się miejscowego zakażenia rany. Wszystkie problemy dermatologiczne wymagają dużej uwagi, obserwacji objawów oraz reakcji na zastosowane środki pielęgnacyjne, antyseptyki i opatrunki specjalistyczne. Celem pracy jest podkreślenie znaczenia pielęgnacji i leczenia zmienionej chorobowo skóry dla całego procesu leczenia owrzodzenia. Przedstawiono przypadek 64-letniej pacjentki z niegojącym się od 12 lat owrzodzeniem żylnym oraz zmianami zapalnymi skóry wokół rany. Stosowanie agresywnych środków oraz miejscowych leków w postaci maści nie przyniosło efektu. Wdrożono miejscowe leczenie zachowawcze z uwzględnieniem całego procesu higieny rany, lawaseptyki, antyseptyki i leczenia miejscowego zmian skórnych. Kompresjoterapia o II stopniu ucisku była podstawą leczenia w celu zmniejszenia nadciśnienia żylnego i redukcji obrzęku. Wygojenie uzyskano po 111 dniach.