Wstęp. Pielęgniarki penitencjarne ujawniają najwyższe natężenie stresu spośród funkcjonariuszy pracujących w bezpośrednim kontakcie z więźniami. Konstruktywne radzenie sobie ze stresem zawodowym ma duży wpływ na dobrostan pielęgniarek i jakość sprawowanej opieki nad podopiecznymi.

Cel pracy. Zidentyfikowanie dominującego stylu radzenia sobie ze stresem zawodowym oraz rozpoznanie czynników determinujących go w grupie pielęgniarek penitencjarnych.

Materiał i metody. Przebadano 50 pielęgniarek/funkcjonariuszek służby więziennej jednego z zakładów karnych w Łodzi. W pracy zastosowano: autorski kwestionariusz ankiety oraz Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych (CISS).

Wyniki i wnioski. W badanej grupie najwyższą średnią zaobserwowano dla stylu zadaniowego, najniższą dla emocjonalnego. Różnice między średnimi dla stylów radzenia sobie ze stresem okazały się istotne statystycznie w przypadku stylu zadaniowego i unikowego. Na wartość poszukiwania kontaktów towarzyskich wpływa zarówno korpus (F = 4,6; p = 0,049), jak i subiektywna ocena stresogenności pracy (F = 10,72; p = 0,002). Nie wykazano istotnej statystycznie zależności pomiędzy wynikami w skalach SSZ i stylu skoncentrowanego na emocjach (SSE) a zmiennymi demograficznymi i związanymi ze środowiskiem pracy. Styl radzenia sobie ze stresem jest istotnym zasobem osobistym wykorzystywanym w środowisku pracy pielęgniarki/funkcjonariusza służby więziennej. W grupie pielęgniarek penitencjarnych nie zidentyfikowano jednak dominującego stylu radzenia sobie ze stresem zawodowym. Tendencja do preferowania nieadaptacyjnego stylu radzenia jednak sobie w sytuacjach trudnych ma związek z korpusem i subiektywnym postrzeganiem stresogenności środowiska pracy.